Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. close
Nowy Jogurt kozi naturalny 235 ml Zobacz większe

Serwatka kozia 1L

Serwatka

Nowy produkt

Serwatka Kozia 1l

Więcej szczegółów

Na Stanie

8,00 zł brutto

Opis

Intensywność smaku Delikatny smak

Więcej informacji

Jeden z najzdrowszych i najbardziej niedocenianych jednocześnie produktów mlecznych. Serwatka to pozostałość po wytworzeniu sera lub twarogu. Uważana jest za najcenniejsze źródło łatwo przyswajalnego białka. To właśnie dlatego produkuje się z niej koncentraty dla sportowców i preparaty mlekozastępcze dla niemowląt.

Może być używana do produkcji tzw. enzymów Bołotowa. Zawiera żywe kultury bakterii zatem nie wymaga dodawania z innego źródła.

Zawiera 6% białka, ale tylko 0,2% tłuszczu. Znajdziemy w niej około 5% różnych cennych związków mineralnych w tym 1% wapnia i 1,5 % potasu. Jest w niej również duża ilość witamin: w tym witamina A, Tiamina, Pirydoksyna, Ryboflawina, sól wapniowa, witamina C, cynk, żelazo. To tylko te, których jest najwięcej.

Bioaktywne lipidy serwatki to również nośnik koniugowanego kwasu linolenowego, sfingolipidów i kwasu masłowego.

Z białka serwetkowego pozyskuje się laktoferynę, która to jest podstawowym elementem wrodzonej, nieswoistej odporności, tak człowieka, jak innych ssaków. Ma działanie przeciwgrzybiczne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, przeciwpasożytnicze, antyoksydacyjne i immunomodulujące.

Cennym efektem działania podpuszczki, który niemal w całości przechodzi do serwatki jest Glikomakropeptyd, który stosowany jest w żywieniu nako nutraceutyk. Hamuje również wydzielanie soków żołądkowych i agregację płytek krwi, korzystnie wpływa na wzrost bifidobakterii i moduluje działanie układu odpornościowego. Jest zdolny do wiązania wapnia, żelaza i cynku, oraz stymuluje rozwój mózgu, jako bogate źródło kwasu sjalowego.

Opracowanie: Piotr Jarecki
Źródło: dr Marek Szołtysik Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu